Главред უკრაინა
ტარას ზაგოროდნი
უკრაინის მოკავშირე-სახელმწიფოების აზრი, რუსეთის შეჭრის შემთხვევაში – გაიყოფა
უკრაინაში რუსეთის მოსალოდნელი ფართომასშტაბიანი შეჭრის ფონზე, ევროპაში განხეთქილება ჩამოვარდა – განსხვავებით 2014 წლისგან, როცა დაწესდა ემბარგო ევროკავშირისა და აშშ-ს მხრიდან, უკრაინისთვის იარაღის მიწოდებაზე, რისი ინიციატორიც იყო ანგელა მერკელი (ის, მაშინ ამ მიზნით – აშშ-საც ესტუმრა) – მაშინ ეს იყო საერთო გადაწყვეტილება, ახლა ბევრი რამ შეცვლილია.
რატომ უჭერს ასე აქტიურად მხარს უკრაინას – დიდი ბრიტანეთი
ჯერ ერთი, დიდი ბრიტანეთი გავიდა ევროკავშირიდან, ის აღარ მოქმედებს ევროპულ კონტექსტში და აწარმოებს დამოუკიდებელ პოლიტიკას. შესაბამისად, ეს ანტაგონიზმი გაიზარდა – ბრიტანეთი დე-ფაქტო იქცა შემაკავებელ ფაქტორად გერმანიისთვის, რადგან გერმანია, მისთვის ყოველთვის წარმოადგენდა ანტაგონისტს ევროპის კონტინენტზე.
აქვე უნდა ითქვას, რომ ჯერ კიდევ მე-19 საუკუნეში, დიდ ბრიტანეთში აღიარებდნენ, რომ დაუშვეს დიდი შეცდომა, როცა პრუსიას, ავსტრია-უნგრეთსა და რუსეთის იმპერიას – დაანებეს პოლონეთის განადგურება.
შეგახსენებთ, რომ პოლონეთი, როგორც სახელმწიფო, აღდგა, გერმანიის
პირველ მსოფლიო ომში დამარცხების შემდეგ, რასაც მოყვა დიდი უკმაყოფილება, თავად გერმანიასა და საბჭოთა კავშირში. როგორც მოლოტოვმა განაცხადა: „პოლონეთი – არის ვერსალის ხელშეკრულების მახინჯი პირმშო“.
ბრიტანეთი, თავის მხრივ, ყოველთვის მხარს უჭერდა პოლონეთს და მისის უსაფრთხოების გარანტად გამოდიოდა. ამ კონტექსტში ბრიტანეთის ქმედება – ესაა გაგრძელება აღმოსავლეთ ევროპის მხარდაჭერის პოლიტიკისა. ასე რომ, არსებობს პოლონეთი, რომელიც ორიენტირებულია ანგლო-საქსურ ქვეყნებზე და ახლა იკვეთება უკრაინა, როგორც დამატებითი ბერკეტი გერმანიასა და რუსეთზე ზეწოლისთვის. სწორედ ამით აიხსნება ბრიტანეთის აქტიური დახმარება იარაღის გადმოცემის სახით.
უკრაინის თანამგრძნობთა ბლოკი
2014 წლისგან განსხვავებით, სიტუაცია გაუმჯობესებულია, რადგან ვხედავთ ქვეყნებს, რომლებიც აშკარად თანაუგრძნობენ უკრაინას, მაგრამ ეს არ ხდება უანგაროდ – ისინი განიხილავენ უკრაინას, როგორც რუსეთის შემაკავებელ ფაქტორს, რადგან მშვენივრად ესმით: თუ გადაყლაპეს უკრაინა, ჯერი მათზე მიდგება.
ამ ლოგიკით, თანამგრძნობთა ერთობაში შედის დიდი ბრიტანეთი, პოლონეთი, ბალტიის ქვეყნები და ასევე შვედეთი, რომლის ხსენებაც ხშირად გვავიწყდება.