ЦЕНЗОР. НЕТ უკრაინა
იური კასიანოვი – მოხალისე, პუბლიცისტი
პატრიოტული ავატარები – ცუდი არაა. ბევრი ვართ, ერთიანი ვართ, მაგრამ გვაქვს კი გეგმა საგანგებო შემთხვევისთვის?
რა თქმა უნდა, არსებობს გენერალური შტაბის გეგმა. ჩვენ მას არავინ გვანახებს და ეს სწორია. მაგრამ კეთდება კი ყველაფერი მოსალოდნელი ომისთვის? … ვფიქრობ, რომ არა. აი, მე რას ვიზამდი
ჯერ ერთი, შევწყვეტდი იაფასიან პოპულიზმს, რომელსაც „პანიკურ განწყობილებასთან ბრძოლა“ ჰქვია. მთელი ეს ტლანქი მცდელობები მოსახლეობის დამშვიდებისა, სწორედ რომ პანიკას იწვევს. ადამიანები მზად უნდა იყვნენ ომისთვის და მერე აღარ შეეშინდებათ.
მეორე: მე შევწყვეტდი მიმდინარე სახელმწიფო დეგეგმარების ათასი ჯურის ექსპერტის ოპტიმისტური „ანალიტიკის“ საფუძველზე აგებას. არ არის საჭირო ყავის ნალექზე მკითხაობა, არავინ იცის, რა ტყვია უდევს პუტინს თავში.
ეყოფათ, თუ არა რუსებს მებრძოლები შემოჭრისთვის – ეს მეორეხარისხოვანი საკითხია. თანამედროვე ომში, წამყვანი როლი (საწყის ეტაპზე) ეკისრება ავიაციასა და რაკეტებს. ძნელი საფიქრებელია, რომ მტერი ფართო ფრონტით შემოგვიტევს – ისე, როგორც ჩვენი პაპები იბრძოდნენ. აი, დესანტის გადმოსხმა, აეროდრომების დაკავება, გზების ჩაკეტვა – სავსებით მოსალოდნელია.
აუცილებლობის შემთხვევაში, კრემლი ერთი იმდენ ჯარისკაცს, კიდევ გადმოისვრის, რამდენიც ახლა საზღვართანაა განლაგებული – სულ რამდენიმე დღის განმავლობაში. ასე რომ, „ანალიტიკის“ იმედად, მაინცდამაინც ნუ ვიქნებით. უნდა ვემზადოთ.
მესამე: ერთადერთი საშუალება მტრის შეჩერებისა არის – მისთვის ჩვენი შეუპოვრობის დემონსტრირება, ბრძოლისთვის ისე მომზადება, რომ პუტინმა მუხლების კანკალით იგრძნოს, რომ ფასი, რომელსაც ის გადაიხდის, მეტად მაღალი იქნება.
პუტინს შეუძლია გაიმარჯვოს იარაღის ძალით (თეორიულად), მაგრამ ეს იქნება პიროსის გამარჯვება და პუტინის დასასრულის დასაწყისი, თუ ჩვენ ვიქნებით მზად სათანადოდ.
მე არ ვიცნობ უკრაინის შეიარაღებული ძალების თავდაცვით გეგმებს, იმედია, ისინი არ შეუდგენიათ პარკეტის გენერლებს. თუმცა ვფიქრობ, რომ უნდა ვემზადოთ ქალაქებში ომისთვის. გაშლილ ველზე, მტერი ფლობს გადამწყვეტ უპირატესობას – ავიაციისა და არტილერიის სახით. მას მეტი ტანკი აქვს და მეტი ჯარისკაცი ჰყავს. საქალაქო დასახლებებში კი – ეს უპირატესობა ქარწყლდება. ეს აჩვენა სირიამ, ერაყმა (მოსულმა), ჩეჩნეთის პირველმა და მეორე სამხედრო კამპანიებმა, სტალინგრადმა (ბოლოსდაბოლოს)..ჩვენ შეგვიძლია აგრესორს მოვუწყოთ 20 გროზნო და დავფქვათ – არა მარტო 200 ათასი ოკუპანტი, არამედ 2 მილიონი და მეტიც. საქალაქო დასახლებები – ბუნებრივი სიმაგრეებია, ქალაქებში არის საკვების, წყლის, საწვავის მარაგები, ტრანსპორტი, კავშირგაბმულობის საშუალებები, მედიკამენტები…
რა თქმა უნდა, საჭიროა მშვიდობიანი მოსახლეობის ევაკუაცია. ადამიანებმა წინასწარ უნდა იცოდნენ, როგორ იმოქმედონ ევაკუაციის დროს: რა წაიღონ თან, საით გაემართონ თავიანთი ტრანსპორტით, სად დაელოდონ ავტობუსებს. მაცხოვრებლების გადაყვანა, საჭიროა სოფლებში, დასავლეთში, მთებში, საზღვარგარეთ…
შემდეგ: საჭიროა დაუყოვნებლივ შეწყდეს „დიდი მშენებლობები“ და გამოთავისუფლებული ფინანსური საშუალებები და სამშენებლო რესურსები – მოხმარდეს თავდაცვითი ზღუდეების აგებას – საკვანძო ადგილებში. მგონი ეს, ისედაც ცხადია. ახლა ქურდბაცაცობის დრო არ არის.
ჯერ კიდევ გუშინ, უნდა მომხდარიყო ავიაციის დანაწილება (უნდა გვქონდეს სათადარიგო აეროდრომები), რადგან პირველ დარტყმებს, სწორედ აეროდრომებზე, საწყობებზე, საჰაერო თავდაცვის ნაწილებზე, შტაბებსა და შენაერთების მუდმივი დისლოკაციის ადგილებზე მიიტანენ.
ამდენად, აუცილებლად უნდა განიტვირთოს საწყობები და საბრძოლო მასალების დიდი საწყობის ნაცვლად, შეიქმნას, რამდენიმე დროებითი. მეომრები უნდა გავიყვანოთ ყაზარმებიდან, ასეულობად უნდა გავშალოთ ტყეებში და პოლიგონებზე. ასეთი ზომები, შეამცირებს პირველი განმაიარაღებელი დარტყმის რისკს.
დროა (თანაც უკვე დიდი ხანია), შევაიარაღოთ ტერიტორიული თავდაცვის ჯგუფები. მიეცით მათ იარაღი. ფსკოველ მედესანტეებს, უკვე დღეს უნდა ეშინოდეთ ნებისმიერი სარკმლის, რომლიდანაც მათ ესვრიან. არ მესმის, რატომ არ გაკეთდა ეს აქამდე. ეს ხომ აბსურდია. ქვეყანაში 200 ათასი სანადირო იარაღია გაცემული ხელზე, ტერიტორიული თავდაცვის მებრძოლებს კი – იარაღს არ ურიგებენ. რა სიბრიყვეა?
გეშინიათ ავტომატების გადაცემა, მიეცით კარაბინები, იგივე СКС-ები – მშვენიერო იარაღია, შესაბამის მაღაზიებშიც იყიდება. ოღონდ კი მიეცით! მიეცით – იარაღი და ვაზნები. რამდენ ხანს შეიძლება არ ენდო საკუთარ ხალხს? ვისი უფრიო გეშინიათ – აგრესორის, თუ შეიარაღებული პატრიოტის? უნდა აღდგეს მოხალისეთა ბატალიონები. ისინი წარმოადგენენ კარგად შეკრულ საბრძოლო ჯგუფებს. ჩამოყალიბდეს ეს ბატალიონები, შეიარაღდეს და თითოეული მიემაგროს რომელიმე ქალაქს. ისინი საქმეს თავს უეჭველად გააართმევენ. საჭიროა იმ მებრძოლების ამინისტირება, რომლებიც სასჯელს იხდიან მსუბუქი დანაშულისთვის. მათ, ასეთ დროს, ციხეში არაფერი ესაქმებათ, ახლა თითოეული ხიშტიანი ფასეულია.
… თქვენ კი ამბობთ, რა საჭიროაო „განგაშის ჩემოდანი“. დაე იყოს, უფრო მშვიდად დაგვეძინება.