THE ECONOMIST დიდი ბრიტანეთი
60-ზე მეტი ახალი თვითმფრინავი, წლის ბოლომდე მიეწოდებაო რუსეთის სამხედრო საჰაერო ძალებს, ტრაბახობდა გასულ წელს მეთაურის თანაშემწე, გენერალ-ლეიტენენტი სერგეი დრონოვი. რუსეთის თავდაცვის უწყების ოფიციალურ გამოცემასთან „კრასნაია ზვეზდასთან“ ინტერვიუში, ის ამბობდა, რომ ამ თვითმფრინავებში იგულისხმებოდა გამანადგურებლები Су-30, Су-35, Су-57 და ბომბდამშენი Су-34, რომლებიც არ ჩამოუვარდებოდა ევროპულ ანალოგებს. „ისინი სირიის ბრძოლებში უკვე გამოიცადა“, არწმუნებდა დრონოვი გაზეთის მკითხველებს
ბოლო ათწლეულის განმავლობაში, რუსეთის სამხედრო ავიაციაში მილიარდობით დოლარი ჩაიდო. 2009-2020 წლებში სამხედრო-საჰაერო ძალებს გადაეცათ 440 ახალი თვითმფრინავი და ათასობით უპილოტო აპარატი. ომის დასაწყისში რუსი ანალიტიკოსები და თავდაცვის უწყების მოხელეები თვლიდნენ, რომ რუსეთი ელვის სისწრაფით გაანადგურებდა მოწინააღმდეგის სამხედრო ავიაციას, დაუბრკოლებლად გადაადგილდებოდა უკრაინის მთელ ტერირორიაზე და უპირატესობას ჰაერში – საკუთარი შეხედულებისამებრ გამოიყენებდა უკრაინელი მებრძოლების გასანადგურებლად.
თუმცა პირველი 2 კვირის განმავლობაში რუსეთის სამხედრო ავიაციამ მინიმალური როლი ითამაშა. საჰაერო აქტივობაზე დაკვირვება რთულია. ბოლო დღეებში მისი ინტენსივობა შესაძლოა გაიზარდა კიდეც, თუმცა აშკარაა, რომ რუსეთის საჰაერო ძალები სრულად არ იყენებს თავის შესაძლებლობებს. „რეაქტიულმა ავიაციამ, უკრაინის ტერიტორიაზე განახორციელა ფრენების შეზღუდული რაოდენობა. ეს ხდებოდა ცალკეული თვითმფინავის ან წყვილი ხომალდის სახით, დაბალ სიმაღლეზე, ძირითადად ღამით“, აღნიშნავს ჯასტინ ბრონკი – ლონდონის ანალიტიკური ცენტრის გაერთიანებული სამსახურების სამეფო ინსტიტუტიდან. როცა საბრძოლო მოქმედებები დაიწყო რუსეთმა ფრთოსანი და ბალისტიკური რაკეტები მიმართა უკრაინული ავიაბაზებისკენ, რათა გაენადგურებინა ამ ქვეყნის ავიაცია და საჰაერო თავდაცვის სისტემები, ასევე მწყობრიდან გამოეყვანა რადარები და საზენიტო რაკეტები. ამ ძალისხმევას წარმატება არ მოჰყოლია. უკრაინამ გონივრულად გაშალა თავისი ჰაერსაწინააღმდგო სისტემები, რამაც გაართულა მათი აღმოჩენა.
აშშ-ს თავდაცვის უწყების წარმომადგენლები ამტკიცებენ, რომ უკრაინის ჰაერსაწინააღმდეგო და რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვა „ისევ ეფექტიანია და აქტიურად გამოიყენება“- ეს მოსაზრება დასტურდება ღია სადაზვერვო მონაცემებითაც. ამის ნათელი მაგალითია – ხარკოვი, რომელიც რუსეთის საზღვრიდან 30 კილომეტრში მდებარეობს. რუსულმა შენაერთებმა ვერ მოახერხეს მისი პირველი შეტევით აღება. მას შემდეგ ქალაქი ალყაშია და იბომბება ციდან, არტილერიიდან და სარაკეტო კომპლექსებიდან.